Even wat galblaas spugen ;-)

Sinds april ben ik veel moe geweest, april en mei waren zwaar. Zowel lichamelijk als tussen de oren. Ik werd ziek. Flinke keelontsteking, ontstoken amandelen , hoge koorts, buikpijnen en last van mijn rug en moe heel moe…Er werd gedacht aan ziekte van pfeiffer, bloed werd geprikt. En 2 kuren verder.  Ik lag echt 2 weken lang elke dag zowat de hele dag op bed. Ik was niet vooruit te branden. Gelukkig deden de kuren zijn werk en herstelde ik snel.  Er viel  1 last van me af. Wat me veel verdriet heeft gegeven maar ook heel veel rust.. Pesten komt niet alleen op school voor!. Elk verhaal heeft 2 kanten, en sommige namen helaas niet de moeite om de 2e kant van het verhaal na te vragen… Dat doet pijn…

Gelukkig heeft elk nadeel ook een voordeel…Madurodam, ik kon daar heerlijk mijn ei kwijt, draaide veel uren en  vond/ vind ik veel voldoening, ga er nog steeds met mega veel zin heen. Het winnen van een Whammie ( most helpfull 2015) gaf me weer flink wat zelfvertrouwen! Ik ben gek op het park, en zeker als ik blije kindergezichtjes zie…. daar doe je het voor. Dan denk ik niet aan galstenen, als ik iedereen blij zie, ben ik zelf ook blij en zeer gelukkig! En als je dan thuis komt bij je vrolijke 5 jarige  dochter en je man die heerlijk kan koken 😉

Die moeheid die bleef op de achtergrond hangen… en de pijnen kwamen vaker.. helse pijnen…, pijnen die dus van 3 uur s’nachts tot 7 uur duurde. Zo’n koliek aanval kan wel 4 uur aanhouden, tot de blokkade is opgeheven. Overdag laat je weinig merken. En moet zeggen overdag had ik ook weinig last! Het is altijd s’ nachts. Eerst was het om de paar weken, daarna steeds vaker, en je zal zien ook 2 nachten voor we op vakantie gingen. Die helse pijnen… koliekpijnen van die stomme galstenen! Het verklaarde in ieder geval wel veel van mijn klachten!. Ik kreeg een  echo kreeg ik om te kijken naar evt. Coeliakie of ziekte van crohn de galstenen waren goed zichtbaar op de echo.  Gelukkig heb ik geen Coeliakie of ziekte van crohn. ( ook na uitgebreide bloedtest en andere onderzoeken)

Galsteen aanval… ik denk dat de meeste die het hebben ervaren het herkennen. Dat rusteloze, niet stil kunnen zitten, ik had het gevoel of ik weer rugweeen had.  Ik liep maar heen en weer in huis.. pijnstilling… ach wat deed het. Uitgeput in slaap vallen en met kringen onder de ogen wakker worden.  Om weer om 8 uur helemaal het “vrouwtje” te zijn, alsof er niets aan de hand was! Ik vind je moet toch door gaan… zowel Emily, Emiel als mijn werk hebben mij nodig… en ik ga niet met mijn ziel onder mijn arm lopen… lekker genieten van alle mooie dingen.

Maar eind november gaat het er uit!!! het kadootje gaat verdwijnen. En een nieuwe leven zonder galblaas gaat dan beginnen…mijn eerste doel erna… afvallen mijn teveel aan kiloos kwijt zien te raken. Opnieuw… poging nummer 30.  Het gaat moeilijk worden want vooral in de avond heb ik het moeilijk. Ik ben namelijk verslaafd , verslaafd aan zoetigheid.. en soms vind ik het niet eens lekker. Het is een gewoonte geworden. Zodra Emiel naar bed gaat , ga ik denken…. wat wil ik en waar kan ik het pakken. En op de momenten van ongesteldheid en emotioneel zijn (om wat dan ook) dan grijp ik nog sneller naar de kast. Ik ben dan ook best wat aangekomen in april en mei.

Ik hoop mijzelf dan ook een whammie te geven… de doorzet whammie! En met december op komst is het een extra uitdaging.Maar niet minder leuk! we gaan ervoor…. poging nummer 30 kom maar op!

We maken er een zonnige tijd van!  😉11046452_1070528942963215_5094475847744543409_n

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s