Het leed wat virus heet,,,, 2014

emily leed wat virus heet

Het zijn weer de fijne wintermaanden… de maanden waarin de snotneus, tranende oogjes, bleeke gezichtjes weer te voor schijn komen.. en ..zeker in ons gezin.

Ik zelf begon al in november met snotteren. Je steekt iedereen in het gezin aan dus ook Emily.  Het ging goed tot 3 weken geleden. Daarvoor tja de bekende snotneus , tranende oogjes etc maar nu was ze toch flink aan het hoesten en kreeg ze last van oorontsteking.. Dit heeft ze vroeger ook gehad voordat we ontdekte dat ze Coeliakie had.   Na eerst oordruppels toch maar kuur. Bijwerking last van stoelgang. Dus wij besloten om de forlax die ze nog krijgt voor een weekje te stoppen. Halve wegen de kuur gooide ze zich helemaal leeg.. dus maar goed dat ze de forlax niet gebruikte.. De laatste dag was woensdag.. dus donderdag begonnen met de forlax.

Op donderdag en vrijdag was haar eigen juf ook ziek.. zoals half nederland intussen.  Op zaterdag werd Emily al wat humeurig. Zondag was ze niet te genieten, slecht luisteren bleek en moe. Maandag tja..

Op dinsdag ochtend zag ik dat ze al niet lekker was… en …het duiveltje was er weer..die blik… ik denk dat er wel een hoop zijn die weten welke blik ik bedoel. Ik hield haar thuis. na diverse keren op de toilet en niet kunnen (rood aanlopen, gillen en huilen en roepen mama het doet zo pijn…) brak ik… toeval wilde dat ik naar de huisarts moest voor mijzelf dus daar heeft Emily ook nog op toilet gezeten. Ik naar de assistente en vragen voor Emily. Het is altijd zo grrrrrr hoe soms die assistenten meedenken.. ik kon op het telefonisch spreekuur. Mijn moeder woont om de hoek en aangezien Emily weer drang had daar langs gegaan.. daar heb ik wederom de huisarts gebeld.. Dit kan niet hoor! ze moet echt nu een clisma!

Kortom binnen 30 minuten was ik weer bij huisarts.. gelukkig kreeg ze een clisma en…wonderzalf( ook wel bekend als de wonderzalf die gebruikt word als er bloed geprikt moet worden!) wat een tip..ik had er niet op gekomen!.. dus thuis met veel stoeien met Emily en uitgelegd dat dit echt toverzalf was… het aangebracht… en de clisma gegeven.. Die zalf..ik zorg voortaan dat ik die altijd in huis heb!

Na 5 minuten naar de wc… dat lieve meisje had het niet meer…maar dat gezichtje en opmerking toen we de plons hoorde : Mama… nu doet het geen pijn meer wat ben ik blij…    tja ik pinkte toch even stiekem een traan weg.. De oude Emily kwam weer langzaam terug.  Vandaag ( 12 maart) was ze weer even bang… en had ze pijn in haar billen. Maar gelukkig ging ze wel naar het toilet.

We zijn nu week na kuur…. maar…tja de vraag blijft.. is het kuur of toch glutenfout. Ze had donderdag middag en vrijdag wel een andere juf en na glutenfout zit altijd 2 dagen… Daar zullen we wel nooit achter komen.. zo is en blijft het achterhalen van een reden altijd moeilijk en lastig te accepteren.

Maar al met al.. we zijn een week verder..nog een week te gaan en dan zijn we weer in het oude ritme want meestal na glutenfout duurt het hier 2 a 3 weken voor we de echte Emily weer terug hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s